Rozdział 2

Wszyscy na mnie patrzą. To zauważam od razu. Po chwili podchodzi do mnie Vivian Court:

-Jak się trzymasz, kochanie? – przytula mnie. Wiem, że nie sprawia jej to przyjemności. – Mam nadzieję, że dobrze. Znajdę cię później.

Widzę jak biegnie do Luka, który patrzy na Meg. Ona odpowiada mu uśmiechem. Patrzę na nią przez dłuższą chwilę.

- Co?

- Nic. Znajdźmy Sarę, okey.

Po chwili ją znajdujemy, a Meg odchodzi w stronę Luka.

- Co my robimy źle. – tylko patrzę, o co chodzi? – No wiesz, każdy ma chłopaka, a my zostałyśmy same. To ostatnia klasa, a ja nie mam zamiaru zostać sama jak palec.

- Masz mnie. Nie tylko my zostałyśmy same. – po dłuższym namyśle dodaję – Kiedyś znajdzie nas ktoś wyjątkowy. A teraz idziemy na lekcje i widzimy się później.

Odchodzę w stronę mojej szafki. Otwieram ją i słyszę jak ktoś mówi:

- Hej Leila. Miło Cię widzieć. Jak się trzymasz? – po dłuższej chwili dodaje - Mi możesz powiedzieć prawdę.

- Co za zaszczyt. Król imprez się do mnie odezwał. Czułam się w miarę dobrze, dopóki ciebie nie zobaczyłam, a teraz wybacz, ale odpływam do mojej fortecy.

Zamykam szafkę i idę w stronę klasy.

- Poczekaj. – bierze mnie za rękę, od razu ją odtrącam – chciałem dać ci zaproszenie na małą imprezkę. Chyba zasłużyłem, żebyś zaszczyciła mnie swoją obecnością. – od niechcenia dodaje - No i możesz wziąć koleżanki.

Kiwam głową i odchodzę.

-Wiedziałem, że się zgodzisz.

Idę do klasy.